Vallen, opstaan en prijzengeld!

Maandagavond. Op de bank. Een avondje vrij.

De ochtend valt zwaar, zere voeten, zere rug. Het voelt alsof er een vrachtwagen over me heen is gereden. Ik heb 7 uurtjes geslapen maar ik geloof dat zelfs 17 niet genoeg was geweest. Je bent nu vast nieuwsgierig hoe dit zo gelopen is..

Donderdag begon het festijn in Leeuwarden, om 19.00. Voor deze wedstrijd waren we nog best rustig, we hadden er onwijs veel zin in en met de gebruikelijke peptalk van Johan begaven we ons naar de kleedkamer. Er werd flink gevroren in de ijshal en het was best fris bij de start. Al snel na de eerste paar rondjes ging MK basics in de aanval, de koers werd hard gemaakt. Flinke tempo rondjes gevolgd door rustige stukken. Het gevaar is altijd dat hierdoor valpartijen ontstaan, het peloton gaat van een lang lint naar een kluitje dames die allemaal op dezelfde meter willen schaatsen. Dit overkwam mij ook, helaas kwam ik na 32 rondjes ten val. Super balen, zat er net lekker in. De meiden zaten goed voorin op de juiste momenten, helaas werden ze in de finale nog al aan de kant gezet waardoor Tjilde 49e werd, Eline 33e en Loesanne 34e. Snel uitfietsen en door naar morgen.

Vrijdag, Utrecht. Start om 19.00. Tijdens mijn werk pauze heb ik mijn schaatsen geslepen en om half 5 direct door naar de wedstrijd. Doel van vandaag, mee zitten met mogelijke kopgroepjes en Eline trekt de sprint aan voor diegene met de beste benen. De wedstrijd begint weer lekker en is eigenlijk een kopie van gisteren. Een van de dames viel en nam mij direct mee, uitgeschakeld. Dit keer ging de sprint wel goed! Loesanne werd 19e, Tjilde 21e en Eline 26e.

Met een van onze sponsoren, Walter van den Bosch van firma Walero hebben wij prijzengeld afgesproken. Binnen de top 20 zou het raak zijn! De eerste rondjes chocomelk zijn in ieder geval voor zijn rekening.

Zaterdag. Start om 19.00. Nieuwe ronden nieuwe kansen. Doel van vandaag is opnieuw, mee zitten met een kopgroep of een goede eindsprint rijden. We hebben het geprobeerd maar er kwam niks rond. Zelf reed ik nog steeds mee en te ver van achter te zitten kwam ik Tjilde tegen. Opgepikt en mee genomen naar voren, we reden weer bij de eerste 15. Opmaken voor de eindsprint, ik was al blij dat ik deze uitreed, 51e, Tjilde 36e, Loesanne 29e en Eline 28e.

Zondag. Start om 14.45. De laatste wedstrijd. We waren vermoeid, de benen waren moe, mentaal was het zwaar. Kop op meiden, de laatste dag, maak het de kers op de taart, het gaat super goed waren de woorden van Johan! 100 rondjes op het programma. Zelf zat ik een keer mee maar dit ging niet rond. De grotere ploegen trokken zich niks aan van de 30 rondes meer, er werd gestreden. Eline en Loesanne kwamen per ongeluk los van de groep, twijfel twijfel, wat doen we. Door rijden! Riepen Johan en ik. Iris van MKbasics, schoonzus van Loesanne, stopte de boel af. Ze kwamen tot een gat van zo’n 100 meter en werden toen terug gereden. Wat een dappere actie! Nu lette Tjilde goed op en sprong mee achter Danielle en Nicky. Ze reed zo mee naar de kopgroep en hij ging rond! Wow, ging het dan nu echt gebeuren… In de eindsprint haalde ze er nog 3 in! 10e! Deze klassering kost de sponsor nog veel meer bakkies!

Kun je nu begrijpen dat we lichtelijk gebroken zijn?

Wij gaan ons voorbereiden op het NK, hopelijk zien we je daar!

Sorry, comments are closed for this post.