Vallen en opstaan

Deze week is het mijn beurt. Het schrijven van een stukje voor onze trouwe lezers. Normaliter is het veelal gehaast om een zo’n goed mogelijk verhaal op papier te krijgen. Dit keer niet, sinds zaterdagnacht lig ik ziek op bed. Laten we maar zeggen dat ik mee ga in de rest van Nederland momenteel. Genoeg tijd voor een goed verhaal dus.

Zaterdag stond de wedstrijd van Tilburg op het programma. Een wedstrijddag ziet er bijna altijd hetzelfde uit, uitslapen, ontbijten, schaatsen slijpen, eten, wedstrijdvoorbereiding en dan naar de wedstrijd. Maar zoals je al eerder hebt kunnen lezen veranderd dit soms door ons bijgeloof. Vorige week ging mijn wedstrijd best goed, wat ik anders deed? Ik was moe en had de hele dag rustig aan gedaan. Zo ontstond het bijgeloof voor deze wedstrijd. Alles precies hetzelfde. Uitslapen, schaatsen slijpen en rustig aan doen. Geen wedstrijd voorbereiding dus.

Eenmaal op de baan aangekomen hanteer ik een strikt tijdsschema. 5 kwartier voor start hebben we de voorbespreking, een uur voor de wedstrijd begin ik met de warming-up en een halfuur van te voren ga ik plassen en naar de kleedkamer.

Anyway, ik had Eline de opdracht gegeven naast mij te starten zodat ze direct vooraan zou zitten bij de start. Bij de start aangekomen stond ze schuin achter me en trok ik aan d’r arm om naast mij te komen, ze keek me aan alsof ik niet goed was. Diegene in het leiderspak start altijd, “lolo” dus. Ze ging er vandoor alsof ze een sprint van 100m ging doen dus we moesten flink aanzetten. Zelf reed ik op plek 3, eline op plek 5 en loes op 6. Johan riep ‘goed bezig dames’ hierdoor wist ik dat ze allemaal in mijn buurt zaten. De wedstrijd ging hard, er werd geduwd, er waren valpartijen en kleine ontsnappingen. Aan het begin van de wedstrijd zat ik zelf even aan vooraan en ontstond er een klein gaatje, deze werd al snel dicht getrokken. Na een rondje kopwerk moest ik helaas na +- 30 rondjes uitstappen, opgebrand. De meiden gingen gestaag door. Op het belangrijkste moment zat Eline er bij! Super knap! Ze reed op de 3e positie en haar benen voelde goed, zo kon ze nog wel even doorgaan. Het was een groep van 20 dames. Loesanne en Tjilde reden in de groep erachter. Na een aantal rondjes missen we Eline.. Ze komt achteraan langs, gevallen. Shit. Ze rijdt hard door en weet aan te sluiten bij de achterste groep.

Even later moet zij de wedstrijd verlaten, het peloton gaat afsprinten. Loes kiest voor de binnenbaan en kan veel snelheid maken, ze wordt hier 6e in de sprint en eindigt hiermee als 24e. Tjilde twijfelt, binnen of buiten en kiest verkeerd, shit ze had buitenom moeten gaan. Alles of niets, ze sprint naar een mooie 36e plaats.

De dames hebben weer goed gereden. Op naar volgende week, snelle rondjes rijden in het nieuwe Thialf.

 

Sorry, comments are closed for this post.