Met 4 naar de finish

Pff daar zitten we dan.. Eline en ik zenuwachtig naast elkaar in de auto. De aankomsttijd van de TomTom loopt maar op, 18.45, 19.00, 19.10. We staan echt helemaaaaal vast, gaan we de start wel halen?! Suggesties over het omkleden in de auto komen al naar boven. “Eline jij hebt hier ervaring mee, toch?” Vorig jaar kwamen Eline en Loesanne namelijk slechts 3 minuten voor de start aan bij de wedstrijd in Dronten.

”Yes, de aankomsttijd loopt terug naar 18.56”, roept Eline.. Uiteindelijk komen we om 19.02 aan in Enschede, waar Michelle en Loesanne al een warming-up afgewerkt hebben. Eline loopt nog snel een rondje in en ik sprint naar de wc. (ik moest namelijk al een uur lang heel nodig plassen) Nu snel de schaatsen aan en we kunnen gaan starten.

De eerste ronden verlopen rustig, iedereen probeert een plekje te zoeken en te lezen hoe deze koers gaat verlopen. Op het moment dat ik probeer om naar voren te rijden, schuift er iemand voor me langs waardoor ik onderuit ga. Shit, hiervoor hebben we toch niet 3 uur in de auto gezeten, schiet er door mij heen. Gelukkig kan ik snel opstaan en na 4 ronden achter het peloton aan rijden de aansluiting terugvinden samen met 2 andere dames.

Ondertussen rijden Loesanne, Eline en Michelle actief mee. Er worden enkele aanvallen gedaan door andere ploegen, maar tot zover nog zonder effect. Het peloton zit bij elkaar, waar iedereen goed voorin wilt blijven.Met 72 dames is dat best een gevecht.Eline en Loesanne rijden goed voorin mee.

Ongeveer halverwege de koers wordt er een kopgroep gevormd waarvan elke ‘grote’ ploeg wel iemand meezit. Dit zorgt ervoor dat veel meiden in het peloton de benen
stilhouden. Wanneer Lisa en Elma de overstap maken naar de kopgroep, probeert Loesanne nog mee te springen. Na 200m moet zij zich helaas terug laten zakken naar het peloton, maar heeft zich in ieder geval goed laten zien. Op dat moment zit Eline in het peloton nog steeds goed voorin.

Uiteindelijke krijgt de kopgroep het peloton in zicht en weet een ronde te pakken. Ze sluiten bij ons aan, wat betekent dat wij de bel krijgen met het rondebord op 11. Zelf voel ik mij pas vanaf 30 ronden voor het einde weer een beetje herstelt van de val. Ik probeer naar voor te rijden, waar ik Mies tegenkom. ‘Super Mies, doorgaan kom op.’ Wanneer de bel op ronde 11 over de ijsbaan luidt, probeert iedereen er nog het beste uit te persen. Loesanne finisht als 32e, Eline als 42e en ikzelf als 28e. Michelle komt in vorm en rijdt als eerst dit seizoen de marathon uit en finisht op plek 48.

Nu gaan wij snel herstellen en maken we ons klaar voor de 4-daagse. Donderdag starten wij in Leeuwarden voor de eerste wedstrijd, waarna Utrecht, Breda en Alkmaar volgen.

img_8698

Sorry, comments are closed for this post.